Telewizja z Polski

Najnowsze ogłoszenia

Reklama

Autoprezentacja

 "Każde zachowanie ludzkie, również milczenie i bezruch, jest jakimś przekazem informacji? 

W kontekście interakcji nie istnieje możliwość nie przekazywania żadnej informacji?

 

Każdą wymianę informacji sprawdzający się wewnątrz systemu relacji, niezależnie od tego, jakiego środka przekazu użyto ani od tego, czy rozmówca jest tego świadomy czy nie?". Nicola Squicciarino

 Nie da się nie porozumiewać się! 

W każdym procesie komunikacyjnym udział biorą:

l         Nadawca, odbiorca - człowiek mówi, pisze, przekazując innym jakąś informację, a odbiorcy ją czytają lub słuchają. Przekaz może być zupełnie inaczej rozumiany w zależności od tego, kto mówi i kto słucha.

l        Przekaz - czyli treść. Myśl ludzka, która może być na wiele różnych sposobów rozumiana w procesie i sposobie komunikacji.

l        Środek przekazu? czyli kanały informacyjne: wzrok, słuch, dotyk, węch i smak. Dodatkowo mimika, gestykulacja czy sztuka. Każdy człowiek odbiera różne wrażenia oglądając ten sam obraz, czytając tę samą powieść czy słuchając tej samej muzyki.

 

System sprawdzania służący upewnieniu się, czy przekaz dotarł do odbiorcy nazywany jest feedback. Aby był skuteczny powinien:

l        Być konkretny? Nie zgadzam się z tym, co Pan przed chwilą powiedział?

l        Odnosić się do zachowania, które można zmienić? Czy mógłby Pan mówić głośniej??

l        Być oczekiwany? Co Państwo o tym sądzą??

l        Skonfrontowany w grupie?Czy Państwo zgadzają się z tym, co powiedział kolega??

 

Jest to pomocne narzędzie, umożliwiające odbiorcy uświadomienie sobie tego co właśnie słyszała. Daje to odbiorcy szanse przemyślenia i podsumowania informacji, a następnie określenia swojego zapatrywania w stosunku do niej. Pamiętajmy, że mówienie do kogoś kto nie słucha, bądź tylko udaje że słucha jest zwyczajną strata czasu. Naszego i odbiorcy. Pozwala to uniknąć sytuacji znanej z anegdoty, jak to gadał dziad do obrazu, a obraz do niego ani razu. Feedback umożliwia zebranie informacji zwrotnej, koniecznej w prawidłowym procesie komunikacji.

 

Aby przekaz był dobrze odebrany i zrozumiany musi mieć dla obu stron to samo znaczenie. Nasze słowa nie znaczą nigdy dokładnie tego, co zamierzamy zakomunikować. Przeważnie też słyszymy tylko część tego, co jest mówione. Z tej połowy rozumiemy połowę? i łatwo sobie wyobrazić jakie problemy mogą się pojawić. Nie chcemy przecież przeprowadzać jakiś czas później następującego dialogu:

 

- Przecież mówiłeś...

- No co ty! Nigdy tak nie mówiłem.

- Mówiłeś to wtedy... I powiedziałeś, że...

- Żartujesz? Nigdy bym nie powiedział czegoś takiego to głupota.

- Uważasz mnie za głupka?

 

STOP!

Nie pozwólmy sobie na to.

 

Oto sześć najczęściej występujących problemów :

l        Uprzedzenia czyli obciążenie wcześniejszymi przekonaniami i opiniami na temat innych osób czy spraw.

l        Nieporozumienie występuje w sytuacji, gdy jedna osoba pragnie przekazać określony komunikat, ale odbiorca rozumie coś wręcz odwrotnego. I tu przydaje się właśnie feedback.

l        Błędy i pomyłki po stronie nadawcy komunikatu:

l        nieuporządkowany komunikat, wynikający z nieuporządkowanych myśli

l        nieprecyzyjne wyrażanie się, zbyt ogólnikowe,bądź przeciwnie przytłoczenie rozmówcy natłokiem nieużytecznych szczegółów, odbieganie od tematu.

l        nieśmiałość

l        brak feedbacku

l        pomijanie odpowiedzi rozmówcy, czyli wygłaszanie monologu

l        Błędy i pomyłki po stronie odbiorcy:

l        nie słucha z należytą uwagą

l        zbyt intensywnie myśli o odpowiedzi i traci w ten sposób pełne zrozumienie tematu

l        ma tendencję do zwracania uwagi na drobiazgi zamiast ogarnąć całość

l        uprzedzenia

l        odrzuca argumenty nowe lub nieznane.

l         „Szum” to wpływ czynników z otoczenia zewnętrznego (np. niewygoda, rozmieszczenie krzeseł, ciągłe przerywanie ect.)

l        Nadmierna różnica między nadawcą a odbiorcą.

 

Główną przeszkodą w osiągnięciu prawdziwego kontaktu między ludźmi jest przekonanie, że rozmówcy nie znajdują na tym samym poziomie: różnica może być hierarchiczna (w stosunkach zawodowych), społeczna (różne otoczenie i pochodzenie), indywidualna (jeden uważa się za bardziej inteligentnego, bardziej zrównoważonego...). Komunikacja rozwija się naprawdę dobrze między równymi sobie. W kontaktach międzyludzkich równość nie musi być konkretna i materialna: polega przede wszystkim na tym, jaki mamy odbiór drugiej osoby i w jaki sposób ją traktujemy?. Sary Peltant

 

Istnieją trzy podstawowe style komunikowania się: współpraca, dominacja i ustępstwo. Pierwszy model odpowiada raczej ludziom wykształconym i uprzejmym, drugi kojarzy się z osobami apodyktycznymi i autorytarnymi, a trzeci można przypisać ludziom bojaźliwym.

 

Wizerunek człowieka jest wynikiem sumy wielu czynników takich jak środowisko w którym przebywa, wzorców wyniesionych z domu, szkoły jak również aspiracjom jakie ma w stosunku do siebie. Jest pierwszym przekazem, który komunikujemy innym na swój temat. Stąd jego ranga jest bardzo istotna.

 

W paznokciach rąk, w rękawach surduta, w butach, w nogawkach spodni, w odciskach na palcu wskazującym i na kciuku, w mankietach koszuli, w tym wszystkim można rozpoznać zawód człowieka. Nie można sobie wyobrazić, aby to wszystko nie naprowadziło na ślad dobrego badacza?. Sir Arthur Conan Doyle

 

Należy jednak pamiętać, że wyrabianie sobie opinii na dowolny temat i późniejsze jej szufladkowanie celem łatwiejszej kategoryzacji może prowadzić do powstawania stereotypów.

 

Stereotyp to błąd kategoryzacji przez krańcowe uproszczenie, nadmierne uogólnienie i systematyczne i sztywne zastosowanie, określające naszą przynależność do grupy. To zubożenie, przez które bogactwo grupy zredukowane jest do jednego charakterystycznego kawałeczka, do przezwiska, używamy przymiotników oceniających: kłamliwi, leniwi, brudni lub pracowici, poważni, uczciwi... Mówiąc przypisujemy wszystkim to, co jest tylko częściową prawdą dotyczącą tylko niektórych osób?. Marc-Alain Descamps

 

Często posługujemy się stereotypami co do tego, jacy są inni. Najprostszy przykład? Dowcipy o blondynkach.

 

Po uwolnieniu się już od myślenia stereotypowego, powróćmy jeszcze do naszego wizerunku. Osobom uznanym za atrakcyjne fizycznie przypisujemy gratisowo (sic!) jeszcze większą inteligencję, czułość, odpowiedzialność, uprzejmość, wrażliwość...

 

Przeprowadzane badania na ten temat wykazały, że również w dziedzinach technicznych, nie więcej niż 20% sukcesu finansowego wynika ze znajomości tematu, natomiast pozostałe 80% umiejętności obchodzenia się z ludźmi!

 

Warto zadbać o siebie. Pamiętaj? żyjesz tak jak inwestujesz w siebie.

 

Najlepszą recepta to naturalność. Za pomocą fałszywych zachowań nie osiągniemy sukcesu. Ludzie bardzo szybko to rozszyfrują i zaszufladkują nie w tej przegródce w której chcielibyśmy. Mogą pojawić się oskarżenia o dwulicowość. Dużo trudu i czasu zajmuje zbudowanie właściwego wizerunku osobistego, jednak bardzo niewiele czasu zajmuje zburzenie go. Udawanie jest bardzo ryzykowne. Pomińmy je.

 

Dobry wizerunek jest dobry dla każdego, niezależnie od wykształcenia, zawodu i pozycji społecznej. Najpewniejszy sposób, aby być negatywnie ocenionym przez innych to źle się czuć we własnej skórze. Poczucie własnej wartości jest sumą wiary w siebie, świadomości własnych umiejętności, szacunek i poważanie, jakie czujemy dla samych siebie. I to właśnie buduje nasz sukces, lepsze stosunki z rodziną, współpracownikami, szefostwem samym sobą.

 

Wygląd, ton i modulacja głosu oraz słowa, które mówimy to trzy instrumenty, które muszą współpracować wspomagając się wzajemnie, jeżeli chcemy być właściwie odbierani. Badania wykazały, że większość ludzi ufa raczej mowie ciała i tonowi głosu niż temu co słyszą!